تبلیغات
آلاء - ترجمان کلام خدا
دوشنبه 31 اردیبهشت 1386  10:05 ق.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: شریعت ،

  • نگاه کن ببین چه کسی دارد به اینجا می آید.

  • اگر اشتباه نکنم او همان پیشوای اهل عراق است.

  • یعنی می خواهد به محضر مولایمان امام صادق (ع) وارد شود؟

  • اینطور به نظر می رسد.

مرد عبا بر دوش افکنده و با تفاخر و تکبر در کوچه های مدینه قدم بر میداشت و به سمت مکتب درس پیشوای اهل تشیع ره می سپرد، تا از کم و کیف این محفل باخبر شده و مدرس نام آور آن را با سوالاتی چند محک بزند. اکنون کاملا نزدیک شده و توجه اغلب حاضران به سویش جلب گشته بود. همهمه ای در میان جمع افتاده، مردم کنار رفته و راه گشودند. دانشمند معروف عراق را به بالای مجلس راهنمایی کردند و گفتگو آغاز شد.

پس از مدتی امان صادق (ع) رو به آن مرد نموده و پرسید:

  • گویا تو مرجع تقلید و دانشمند مردم عراق هستی؟

  • بله مردم در مشکلات دینی خود به من مراجعه می کنند.

  • خوب بگو ببینم آیا از روی دانش و آگاهی نظر میدهی یا از راه نادانی؟ مدرک و منبع تو برای این کار چیست؟

  • مسلما با علم و و دانایی نظر میدهم و با استفاده از کتاب خدا و قرآن و نیز احادیث پیامبر (ص).

  • آیا تو قرآن را آنگونه که سزاوار و شایسته است میدانی تا از روی آن نظر بدهی؟ آیا محکمات قران و متشابهات آن را می شناسی؟ آیه های عام را از آیه های خاص تشخیص میدهی؟

  • بله همینطور است. من همه اینها را میدانم!

  • ای مرد چه ادعای بزرگی نمودی! بدان که خداوند علم قرآن را نداده مگر به همان کسانی که کتاب خود را بر آنها نازل فرموده. آنان اهل بیت پیامبر (ص) و امامان از این خاندان می باشند. تو و امثال تو حتی یک حرف از قرآن را نمی فهمید. حال تو اگر راست می گویی و قرآن را می فهمی به من بگو در آیه « سیروا فیها لیالی و ایاما امنین » (سبا آیه ۱۸) (در این قریه ها شب و روز در امنیت سفر کنید.) منظور کجای زمین است که مردم شب و روز با امنیت در آن سیر می کنند؟

  • تصور می کنم مکه و مدینه باشد.

امام صادق (ع) رو به اطرافیان خود نموده و پرسید شما که باخبر هستید در مسیر مدینه به مکه دزدانی هستند که به مسافران حمله کرده و آنها را می کشند و اموالشان را می ربایند. چگونه این راه ، مسیر امن است؟

زمزمه ای در بین حاضران افتاد و هر یک سر تکان داده تأیید کردند.

  • بله فدایت گردیم، این مسافران هرگز از شر دزدان و راهزنان امنیت ندارند.

امام فرمود : وای بر تو! قرآن را به هوا و هوس خود تفسیر کرده، خود و دیگران را به هلاکت انداختی. مراد از این آیه کسانی هستند که دیار خود را ترک گفته اند در حالی که عارف به حقّ ما اهل بیت پیامبر (ص) بوده و دل آنان به سوی ائمه می باشد. آیا نمی بینی که خداوند در آیه ای دیگری می فرماید: « واجعل افئده من الناس تهوی الیهم ». مقصود این آیه مسلما خانه کعبه نیست هم چنانکه در آیه « واذّن فی الناس بالحج» منظور از دعوت ابراهیم ما هستیم و هرکس ما را دوست داشته باشد حج او قبول است و اگر محبت ما را در دل نداشته باشد حج او نیز قبول نشده. چیزی دورتر به عقل های مردم از تفسیر قرآن نیست زیرا که یک آیه اولش درباره موضوعی و آخرش در موضوع دیگر است و قرآن کلام پیوسته ایست که در آن معانی مختلف وجود دارد.

امام رو به دانشمند عراقی نمود. او از خجالت و شرمندگی سر به زیر افکنده بود. امام این بار پرسیدند: حالا بگو این آیه «من دخله آمنا» (هر کس به آن وارد شود در امان می ماند) به کجا اشاره دارد؟

مرد این بار با اطمینان پاسخ داد: معلوم است، منظور خانه ی خداست.

  • آیا نمی دانید حجاج یوسف، علی بن زبیر را در همین خانه کعبه به قتل رسانید. چطور میگویی خانه ی کعبه مکان امنی است؟

دانشمند عراقی پیش از پیش خجل و شرمنده گشته و سر در گریبان خود فرو برده و چون توقف بیشتر را صلاح خود نمی دید ، سر به زیر افکنده و از محضر امام و پیشوای عالیقدر تشیّع خارج شد.

****

سالیان سال از آن روزگاران می گذرد، لیکن آن مکتب درس و کرسی تفسیر و تبین قرآن کریم همچنان پا برجا بوده و هنوز خاندان عصمت و طهارت تنها مفسران و دانایان علم کتاب خدا و محل مراجعه مردم می باشند.

و امروز این کرسی در اختیار آخرین وارث علوم نبوی، حضرت مهدی (عج) می باشد. هم او که یگانه تلاوت کننده کتاب خداست به آنگونه که حق تلاوت باشد.

او که تالی تلو و دنباله روی تام و تمام این کتاب آسمانی است.

او مفسر و مبیّن واقعی قرآن بوده و حقایق قرآن همچنان در سینه آن بزرگوار می جوشد.

اگر که غیبت را بهانه محرومیت خود قرار نداده، حضورش را پاس داشته و محضر درسش را غنیمت شمریم.

(به نقل از پدر مهربان)

   


نظرات()